تعیین تعداد و جانمایی پریز های مکنده

اولین قدم در اجرای سیستم جاروی مرکزی تعیین تعداد پریز های مکنده مورد نیاز و مکان های آنها جهت پوشش کل فضای هر واحد می باشد.  تعداد  و محل نصب پریزها به معماری، مساحت و نقشه واحد ساختمانی بستگی دارد این امر توسط مجریان و کارشناسان آرامین  و با نظر و مشاوران طراحان داخلی و کارفرما صورت می پذیرد.

جهتتعیین تعداد و جانمایی پریز های مکنده به نکات زیر توجه داشته باشید:

  1. اگر چه طول یک شلنگ نظافت استاندارد 8 متر می باشد ولی به دلیل  قرار گیری وسایل و چیدمان اثاثیه در واحد، جهت اطمینان شعاع  تحت پوشش هر پریز را 6 متر در نظر بگیرید
  2. با جانمائی صحیح پریز ها سعی در پوشش کل فضای واحد با حداقل تعداد پریز نمائید. نصب پریز در نقاط مرکزی واحد محدوده تحت پوشش هر پریز را افزایش میدهد،  به عنوان مثال  جانمایی یک پریز مابین چند اتاق، برای نظافت تمامی اتاق ها کفایت می کند.
  3. جهت استفاده از حداکثر فضای تحت پوشش هر پریز آن ها  را درنقاط مرکزی ساختمان جانمائی کنید. ،  به عنوان مثال به منظور نظافت اتاق ها معمولا جانمایی یک پریز مابین آنها کفایت می کند..
  4. از جانمائی پریزها در محل هایی از قبیل پشت درب و یا  مکان های احتمالی قرار گیری دکور و یا دیگر اثاثیه  که دسترسی به آن ها را با مشکل روبه رو میکند اجتناب نمائید.

نحوه تخمین تعداد پریز های مکنده مورد نیاز:

تعداد پریز جارو مرکزی برای واحدهای مسکونی،تجاری واداری با توجه به متراژو پلان هر واحد تعیین میگردد، با در نظر گرفن طول شلنگ خرطومی هشت متری (مطابق با استانداردهای اروپا و آمریکا) تعداد پریز مورد نیاز را می‌توان با استفاده از روش های زیر محاسبه کرد.

الف) تخمین تعداد پریز به کمک متراژواحد:

اگر چه همانطور که گفته شد تعداد پریز های مورد نیاز علاوه بر متراژ واحد به پلان و نقشه معماری واحد نیز ارتباط دارد اما  میتوان تنها با اطلاع از متراژ واحد تعداد تخمینی پریز های مورد نیاز را به کمک فرمول زیر محاسبه نمود:

تعداد تخمینی پریزها = کل مساحت واحد تقسیم به عدد 50 مترمربع

*در صورتی که عدد بدست آمده از فرمول بالا اعشاری شود عدد حاصل را به عدد صحیح بالا تر گرد نمائید.

ب) تخمین و جانمائی پریز به کمک نقشه و یا فایل پلان:

در صورتی که  نقشه ساختمان با مقیاس 1 به 100 را در دست داشته باشید می‌توانید به کمک یک پرگار محدوده تحت پوششش هر پریز در واحد  و در نهایت تعداد تخمینی پریز های مورد نیاز را به روش زیر مشخص نمائید:

دهانه پرگار را به ‌اندازه هفت سانتی‌متر (یک سانتی متر کمتر برای شلنگ خرطومی هشت متری)  باز نمائید،حال اگر سوزن پرگاررا همان محل مورد نظر برای نصب پریز درنظر بگیرید، دایره حاصل همان محدوده تحت پوشش آن پریز روی پلان می باشد. در پایان می‌بایست با حداقل تعداد پریز ممکن تمام سطح بنا در داخل دوایر رسم شده موجود باشد  برای این منظورمی توانید محل پریزها را عوض نمائید تا شرایط مطلوب حاصل گردد. درصورتی که فایل پلان واحد را در اختیار داشته باشید میتوانید به کمک نرم افزارمربوطه و رسم دوایر بر روی پلان این مراحل را توسط کامپیوتر انجام داد.

*در این روش طول مستقیم شلنگ خرطومی برای هر پریز مشخص شده و در واقع وجود دیوار های داخلی محدوده تحت پوشش هر پریز را کاهش می دهد.

تعیین و جانمایی پریزهای مکنده

ج) تعیین تعداد پریز و جانمائی دقیق پس از اجرای سفت کاری و دیوارچینی:

پس از جانمایی اولیه برای حصول اطمینان از پوشش تمامی فضای ساختمان توسط  پریزها یک روش عملی ساده استفاده از یک ریسمان به طول 8 متر می باشد به این ترتیب که پس از فیکس نمودن یک سر ریسمان  در محل پریز,با سر دیگر ریسمان می توان فضای قابل دسترس آن پریز را در زمان اتصال ست خرطومی چک نمود و در صورت نیاز محل پریز را تغییر داد. دقت نمایید که هدف دسترسی به تمام نقاط واحد پس از چیدمان اثاثیه در واحد می باشد پس بهتر است یک حاشیه اطمینان برای محدوده نظافت هر پریز قرار داده شود.همچنین به در دسترس بودن و سهولت استفاده از پریزها در زمان استفاده بایستی توجه کافی داشت به عنوان مثال نباید  محل پریز در پشت درب و یا  مکان های احتمالی قرار گیری دکور و یا دیگر اثاثیه  باشد.